Καρπενήσι.
Βυζαντινή περίοδος.
Πέπλο από βαθύ σκοτάδι απλώνεται πάνω από τη βυζαντινή περίοδο, διότι δεν υπάρχουν έγγραφα στοιχεία που να μας σκιαγραφούν το Καρπενήσι της εποχής εκείνης. Παρόλα αυτά, υπάρχουν ενδείξεις κατοίκησης της περιοχής, άλλες έντονες, άλλες λιγότερο έντονες κι άλλες πολύ αμυδρές.
Ως ισχυρό ενδεικτικό στοιχείο θεωρείται το ερειπωμένο παλαιοχριστιανικό κάστρο στο λόφο του Αγίου Δημητρίου, το οποίο είναι χτισμένο πάνω στα θεμέλια κάστρου της προχριστιανικής εποχής. Θεωρείται οχυρωματικό έργο εκείνης της περιόδου, γιατί δεν βρίσκουμε καμιά προφορική ή έγγραφη αναφορά για τα χρόνια της οθωμανικής κυριαρχίας που ακολούθησε (1393 - 1828 μ.Χ.), αλλά και για την περίοδο της σύντομης παραμονής των Βενετών (1684 - 1699 μ.Χ.). Το στοιχείο αυτό μας επιτρέπει να συμπεράνουμε, ότι η περιοχή του Καρπενησιού είχε από αρχαιοτάτων χρόνων έντονη και συνεχή οικονομική δραστηριότητα, η οποία έχρηζε, και τύγχανε, αμυντικής προστασίας.
Ο Καρπενησιώτης ζωγράφος Αθανάσιος Ιατρίδης, ως επιστάτης ελληνικών αρχαιοτήτων κατά τα έτη 1838 - 1844, σε έκθεσή του προς την Αρχαιολογική Επιτροπή με ημερομηνία 15/10/1838, αναφέρει ότι η κωμόπολη βρισκόταν κατά την αρχαία εποχή γύρω στο λόφο του Παλιόκαστρου. Προσθέτει επίσης, ότι στην κορυφή του λόφου υπάρχουν ερείπια παλιού ναού και ίχνη από ασβεστόχτιστο πύργο.
Στοιχεία οίκησης συναντάμε και στις θέσεις: "Άγιοι Απόστολοι" {νότια της σημερινής πόλης (ανάμεσα Καρπενησίου και Κεφαλόβρυσου)} στην "Αγία Σωτήρα" (δυτικά του Καρπενησίου) και στον "Άγιο Ευστάθιο" (στα βόρεια αυτού).
Εν ολίγοις, η περίοδος αυτή, δύσκολα ανιχνεύεται. Τα αμυδρά χνάρια της βυζαντινής περιόδου, συγκρινόμενα με τα έντονα της αρχαίας, μας προβληματίζουν. Βέβαια, η αρχαιολογική σκαπάνη θα έλυνε πολλούς από τους γρίφους αυτούς, αφού θα μας έδινε μια πληρέστερη εικόνα για το ταξίδι της περιοχής μέσα στο χρόνο.
ΚΟΡΥΦΗ
